Wspominałam już o tym nie raz, ale to jedna z tych rzeczy, które naprawdę ukształtowały moje życie.

Odkąd skończyłam liceum i wyjechałam na studia, przeprowadzałam się około dziesięciu razy — pokój z koleżanką, kawalerka, mieszkania w bloku, w starej kamienicy, w budynku pokoszarowym. Różne metraże, różne standardy, czasem pełne wyposażenie bez możliwości zmian, czasem cztery ściany do urządzenia od zera. Teraz mieszkam w jednym miejscu od sześciu lat, wcześniej trzy lata w innym — ale wcześniej rzadko dłużej niż rok.

Każde z tych miejsc czegoś mnie nauczyło. Przede wszystkim tego, że otoczenie, w którym żyjemy, ma ogromny wpływ na to, jak się czujemy na co dzień.

W każdym mieszkaniu starałam się coś zrobić po swojemu — czasem malowanie ścian, czasem tylko osobiste dekoracje. Cokolwiek, co sprawiało, że czułam się jak u siebie, że mogłam odpocząć i poczuć się bezpiecznie.

Kolor był jednym z tych elementów.

Pamiętam, jak wprowadziliśmy się do mieszkania, w którym wynajęliśmy tylko pokój. Ze współlokatorami prawie nie rozmawialiśmy, w kuchni i łazience nigdy nie czułam się swobodnie. A pokój, do którego się wprowadziliśmy, miał ściany w kolorze sztucznozielonoseledynowym — trudnym do opisania odcieniu zieleni, który z pewnością nie występuje w naturze, a w takiej ilości zwyczajnie męczy. Pierwsze, co zrobiliśmy, to pomalowaliśmy ściany. Zaraz potem przyszła ulga.

Wtedy jeszcze nie zagłębiałam się w to, jak konkretnie działa kolor. Działałam czysto intuicyjnie.

Na studiach, na zajęciach z malarstwa, mieliśmy za zadanie malować obrazy abstrakcyjne — miało to nauczyć nas dobierania barw i kompozycji. Z początku było trudno, ale dało to mnóstwo godzin zabawy z farbą, kolorem, strukturą, kształtem i kompozycją. Żadne inne zajęcia tego nie zastąpią.

Kolor był więc obecny w moim życiu od dawna — uczyłam się nim operować, działając intuicyjnie. Ale dopiero po urodzeniu dzieci i po zrealizowaniu kilku projektów wnętrz — dla siebie i dla klientów — zaczęłam szukać konkretnej wiedzy o tym, jak kolor działa naprawdę.

Co się dzieje w mózgu, zanim zdążysz pomyśleć “podoba mi się!”

Kolor to nie tylko estetyka — to fizyka i biologia, które dzieją się, zanim jeszcze zdążymy pomyśleć “ładnie” albo “nie lubię tego”.

To, co widzimy jako kolor, to światło o różnej długości fali, odbite od powierzchni i przetworzone przez receptory w naszym oku. Mózg odbiera tę informację i w ułamku sekundy reaguje — zanim jeszcze świadomie ocenimy, co widzimy. I to jest sedno tego, co mnie fascynuje: ta reakcja to nie tylko rozpoznanie barwy, to cały łańcuch zdarzeń w układzie nerwowym.

Psychologia środowiskowa od dawna bada, jak kolor wpływa na nasz stan fizjologiczny — i wyniki są dość spójne. Barwy cieplejsze, jak czerwień czy pomarańcz, potrafią podnosić tętno i poziom pobudzenia. Chłodniejsze — błękit, zieleń — działają odwrotnie: obniżają napięcie, uspokajają oddech. To nie są tylko skojarzenia kulturowe czy moda — to reakcje, które badacze obserwowali też na poziomie ciała: tętna, ciśnienia, napięcia mięśni.

Dlatego kolor w przestrzeni to nie dodatek na końcu procesu. To narzędzie, które — użyte świadomie — może realnie wspierać to, czego potrzebujemy: sypialnia, która faktycznie pomaga wyciszyć się przed snem, czy kuchnia, która dodaje energii, zamiast męczyć.

To, co czujesz, jest silniejsze niż to, co mówi nauka.

Kiedy mówię, że kolor uspokaja, mam na myśli coś bardzo konkretnego: człowiek jest w stanie się wyciszyć, zrelaksować, naprawdę odpocząć. A kiedy mówię, że kolor pobudza — chodzi o tę wewnętrzną iskrę do działania, o energię, która każe nam wstać i coś zrobić, zamiast osiąść w fotelu.

To, jak reagujemy na kolor, ma swoje korzenie biologiczne — pisałam o tym wcześniej: określone barwy realnie wpływają na nasz układ nerwowy, niezależnie od tego, kim jesteśmy. Ale to nie jest cała prawda. Na tę biologiczną warstwę nakłada się kultura, w której wyrośliśmy, i to, co dany kolor oznacza w naszym otoczeniu. A na samym wierzchu — indywidualne doświadczenie.

Bo jeśli ktoś ma silne, osobiste skojarzenie konkretnego koloru z konkretnym miejscem albo wydarzeniem, to ono zawsze przebije się przez to, co “powinno” działać biologicznie czy kulturowo.

Pamiętam home staging mieszkania kolegi — mieszkał tam sam, ale jeden pokój wynajmował. W kuchni miał wściekle czerwoną ścianę, mocny, dominujący akcent. Zaproponowałam przemalowanie — nie dlatego, że sama jej nie lubiłam, tylko dlatego, że tak silny kolor mógł działać odstraszająco na potencjalnych najemców. Kolega był nieugięty. Powiedział, że uwielbia tę czerwień, czuje się w jej towarzystwie fantastycznie, i że w ogóle nie ma mowy, żeby się jej pozbyć.

I miał rację, żeby się postawić. To była też jego przestrzeń, jego codzienność, jego dobre samopoczucie — nie tylko pokój do wynajęcia. To właśnie dlatego konsultacja koloru nigdy nie może być tylko odhaczeniem “ten kolor działa tak czy tak, więc go wybierz albo odrzuć”. Trzeba zapytać, co ten kolor znaczy dla konkretnego człowieka — i czyja to w ogóle jest przestrzeń.

Nie tylko kolor się liczy.

Dobór koloru bez patrzenia na całość przestrzeni jest płytki. Nie wystarczy zapytać “jaki kolor lubisz” — trzeba wiedzieć, do czego pomieszczenie służy, jak jest zaplanowane, ile wpada do niego naturalnego światła, kto w nim przebywa i co tam robi, a nawet jak wyglądają pomieszczenia sąsiadujące. Pominięcie tych czynników może prowadzić do zmęczenia albo rozdrażnienia — nawet jeśli kolor sam w sobie był “dobrym wyborem”.

Dobrym przykładem tego, że osobiste odczucia są najważniejsze, jest strefa spania w pokoju mojego syna — Tymka. Pokój jest usytuowany od północnej strony domu, dlatego nigdy nie wpada tam bezpośrednio słońce. Dodatkowo łóżko na antresoli znajduje się na końcu pokoju, dość daleko od okna, więc to miejsce zawsze zacienione — nawet gdy na dworze jest jasno. Chciałam wykorzystać ten naturalny półmrok i zastosować głęboki granat, żeby zainscenizować wieczorny klimat, dającypoczucie przytulności sprzyjającej zasypianiu. Kierowałam się tym, że moja córka Tosia uwielbia spać w ciemnym otoczeniu, ściany przy swoim łóżku ma grafitowo szare w chmurki i prosi zawsze o ciemną pościel, bo lepiej jej się w takiej śpi niż w białej.

Z początku wszystko było dobrze. Ale po jakimś czasie Tymek odmówił spania w tym łóżku. Kiedy zaczęłam dopytywać, powiedział, że jest tam dla niego za ciemno i poprosił o przemalowanie na błękit. Nową farbę wybraliśmy wspólnie — i problem zniknął. Okazało się, że dla niego wystarczający był błękit “w cieniu”, bez podkręcania nastroju jeszcze głębszym kolorem.

To potwierdza, że kolor nigdy nie działa w oderwaniu od miejsca, w którym go stosujemy. Nawet najlepiej przemyślana koncepcja — oparta na realnej analizie światła i układu pomieszczenia — może nie zadziałać, jeśli nie zapytamy, jak dana osoba faktycznie się w tym miejscu czuje.

Feng shui: ezoteryka czy te same obserwacje nazwane inaczej?

Kiedy zaczęłam zgłębiać naukę o psychologii koloru, przypomniałam sobie, że mam w domu książkę o feng shui — dostałam ją kiedyś od mamy. Postanowiłam ją odnaleźć i przeczytać.

Im dłużej czytałam, tym bardziej dochodziło do mnie coś, czego się nie spodziewałam: feng shui nie jest niczym innym niż psychologią przestrzeni, tylko ujętą w inne słowa, opisaną w inny sposób. Ludzie na Zachodzie i na Wschodzie odczuwają przestrzeń tak samo, robią te same obserwacje — różni ich tylko język, którym to opisują.

To było dla mnie na tyle ciekawe, że postanowiłam rozpocząć naukę w Akademii Psychologii Przestrzeni według Feng Shui. Im więcej się uczyłam, tym bardziej fascynujące się to stawało. Już w trakcie szkoły zaczęłam analizować własny dom — kolory i symbole, które w nim występowały. A kiedy zaczęłam wprowadzać zmiany, zaczęła się dziać magia. Bezpowrotnie uwierzyłam w to, jak duży wpływ na nasze życie ma to, czym się otaczamy.

Nie traktuję feng shui jako czegoś mistycznego, oderwanego od tego, o czym pisałam wcześniej. Traktuję je jako inny sposób dojścia do tych samych wniosków — że przestrzeń, w której żyjemy, kształtuje nasze samopoczucie, energię, spokój. Czasem psychologia zachodnia nazwie to “wpływem koloru na układ nerwowy”, a feng shui powie o “przepływie energii” — ale obserwacja, do której obie dochodzą, jest zaskakująco spójna.

Wybór koloru to coś więcej niż dopasowanie do funkcji pomieszczenia. Wybór koloru to to, jak Ty się z nim czujesz.

Możesz znać wszystkie badania o wpływie barw na układ nerwowy, możesz rozumieć zasady psychologii przestrzeni i czytać o feng shui — ale finalnie liczy się to, co dzieje się w Tobie, kiedy wchodzisz do pokoju pomalowanego na dany kolor.

Nauka daje nam mapę. Ale to Ty decydujesz, którą drogą pójść.

W kolejnych artykułach będę brać pod lupę pojedyncze kolory, z tej samej perspektywy: nauki, psychologii, feng shui i Twojego osobistego odczucia. Zacznę oczywiście od niebieskiego, tego, z którym ja czuję się najlepiej, a kolejny wybierzemy wspólnie.

Napisz mi w komentarzu: jaki kolor budzi w Tobie najsilniejsze emocje? Taki, przy którym czujesz się naprawdę sobą, albo taki, którego nie potrafisz znieść. Chętnie to przeczytam — a najciekawszy opiszę jako kolejny.

A jeśli czujesz, że potrzebujesz kogoś, kto pomoże Ci przełożyć to wszystko na konkretne ściany w Twoim domu — zapraszam na konsultację “kropka nad i”. Czasem naprawdę wystarczy jedna rozmowa, żeby dokładnie wiedzieć, co dalej.

Joanna K.

Ostatnio na jednej z grup na Facebooku dotyczącą urządzania wnętrz pokazałam moją kuchnię z salonem, gdzie została bardzo dobrze przyjęta. Dostałam też sporo pytań o poszczególne elementy naszego wystroju.

Od razu chciałabym zaznaczyć, że mieszkanie zanim je kupiliśmy wcale nie było w złym stanie, nie było też brzydkie, ale nie było też w naszym stylu. Po prostu. Dlatego postanowiliśmy je troszkę przerobić.

Wspominałam kiedyś o naszych licznych przeprowadzkach. Mieszkaliśmy wspólnie z Fabianem w różnych mieszkaniach. W takich, w których wszystko było z odzysku i po kosztach, po takie, które były dopieszczane przez architektów wnętrz przez dwa lata. Żyliśmy w kamienicach i nowych blokach. W mieszkaniach nowoczesnych i minimalistycznych. Po tych wszystkich doświadczeniach mniej więcej wiedzieliśmy, jak chcemy, żeby wyglądało nasze mieszkanie. Które elementy chcemy by były bardzo nowoczesne, a które powinny mieć jakąś historię za sobą i żyć dalej razem z nami. Dzięki temu urządzanie nie zajęło nam dwóch lat, a zaledwie 4 miesiące. Oczywiście do tej pory są jakieś malutkie rzeczy do skończenia, jednak po 4 miesiącach mieszkanie było w stanie prawie skończonym gotowym do zamieszkania.

Od początku wiedzieliśmy, że nie chcemy ograniczać się do jednego stylu, dlatego mamy taki trochę misz masz. Ale właśnie to nam odpowiada. Nie lubimy nudy, ani wnętrz katalogowych, nie lubimy kurczowo trzymać się jednego stylu. Ja wyznaję zasadę w życiu, że równowaga musi być. Jeśli więc mamy czarne błyszczące fronty to łączymy je z  jasną matową sklejką. Jeśli meble są proste, to płytki między nimi w klasyczny wzór, a sprzęty stylizowane.

Podłogi w naszym mieszkaniu są wszędzie jednakowe, dębowe, położone przez poprzednich właścicieli. My tylko zleciliśmy cyklinowanie i impregnację białym olejem. To też przyczyniło się do podjęcia przez nas decyzji o tym, że płytki w kuchni również mają zostać te co były. Kuchnię chcieliśmy zostawić w takim kształcie jak była. Pomimo wielu doświadczeń w różnych mieszkaniach stwierdziliśmy, że chcemy zobaczyć jak będzie nam się w takiej kuchni funkcjonowało i ewentualnie za jakiś czas wymienimy ją na nową. Każda przeprowadzka niesie ze sobą szereg zmian toteż nie wiedzieliśmy od początku czy będziemy codziennie gotować w tej kuchni 5 posiłków czy korzystać z niej raczej okazjonalnie. Zdecydowaliśmy się, więc na przemalowanie frontów, zmianę blatu i położenie moich wymarzonych płytek w jodełkę (wcześniej było między meblami szkło, które popękało i wymagało wymiany tak czy siak).

Oczywiście wraz z pracami koncepcja się lekko zmieniała. Początkowo dolne fronty miały być pomalowane na czarno i przystrojone skórzanymi uchwytami, jednak po malowaniu i zamontowaniu uchwytów uznaliśmy, że zdecydowanie lepiej będą wyglądały uchwyty, które zleją się z frontami. Te, które zamontowaliśmy to te same co w szafce w stylu Coco Chanel  klik! z Leroy Merlin . Fronty zostały pomalowane czarną farbą renowacyjną v33 dedykowaną meblom kuchennym z wykończeniem satynowym, który wg mnie jest pół połyskiem klik!.

Blat marzył nam się betonowy, ale ze względu na jego długość, był problem z realizacją w jednym elemencie, bez łączeń. Poza tym zaczęliśmy się obawiać czy stropy wytrzymają, bo jednak taki betonowy blat ma swoją wagę. Nie chcieliśmy jednak całkiem rezygnować z koncepcji. Kupiliśmy najtańszy blat z sieciówki i pokryliśmy go, a właściwie ja pokryłam masą dekoracyjną o efekcie betonu firmy Jeger klik!, taką samą jak ścianę w łazience, którą możecie zobaczyć tutaj klik!,  z tym,  że blat pokryłam impregnatem do blatów i podłóg łazienek klik!. Szczerze mówiąc spodziewałam się więcej. Po roku czasu w ogóle nie jestem zadowolona i najchętniej wymienialnym blat na nowy. Totalnie się to rozwiazanie, przynajmniej u nas, nie sprawdziło. I o ile ze ścian w łazience  jestem bardzo zadowolona i polecam z całego serca, to blat był pomyłką.

Mozaika w przestrzeni międzymeblowej to porcelanosa l’antic colonial klik! i zdecydowanie warto było tak długo szukać. Efekt jest dokładnie taki, o jakim marzyłam. Jak już wyżej opisane elementy były gotowe, to okazało się, że pozostałe fronty na wysoki połysk nie są białe tak, jak byliśmy od początku przekonani, tylko mają odcień kości słoniowej. Nasza pomyłka wyniknęła z tego, że początkowo całe mieszkanie było utrzymane w beżach i brązach. W otoczeniu brązów wydawało się że fronty są białe. W momencie w którym zostały wyniesione wszystkie ruchome meble z salonu i jadalni, podłoga została przebielona, a ściany przemalowane na biało - lakierowane fronty pokazały swój prawdziwy kolor. Przez chwilę byliśmy załamani, ale nie trwało to długo. Bardzo szybko podjęliśmy decyzję o zmianie frontów na nowe, ze sklejki. Kolejną niespodzianką był moment, w którym zamontowaliśmy już wszystkie fronty, a nad zabudową został biały pas ściany. Wcześniej przy kości słoniowej to nie raziło w oczy, bo generalnie wszystko się ze sobą zlewało. Natomiast przy sklejce wyglądało to nieciekawie. Niby ok, ale coś nie grało. Wtedy padła decyzja o dorobieniu zaślepek, również ze sklejki, dzięki czemu mamy całą ścianę we wzór drewna i efekt taki jaki widzicie :)

A w tej zabudowanej szafie mamy ukryty piec gazowy, pralkę, mikrofalę oraz lodówkę z zamrażarką. Do większości frontów kupiliśmy siłowniczki w ikei, bo zależało nam na czystej sklejkowej ścianie, bez uchwytów. Problem był z lodówką i zamrażarką, bo okazało się że taki siłowniczek do lodówki żeby na dotyk była otwierana kosztuje w granicach 300 zł. Przy wszystkich kosztach jakie ponieśliśmy podczas urządzania mieszkania,  stwierdziliśmy, że sobie to darujemy i do samej lodówki kupimy jakieś fajne uchwyty. Idealne znalazłam w sklepie Rustykalne Uchwyty klik!. Jeśli chodzi o szafki nad czarnym ciągiem to musieliśmy kupić nowe by pasowały szerokością do dolnych szafek, a między nimi zdecydowaliśmy się powiesić własnoręcznie zrobioną półkę na wymiar również ze sklejki, żeby mieć pod ręką ulubione książki kucharskie oraz wszystkie kawowe akcesoria mojego męża.

To miał być post o kuchni z salonem, ale widzę, że się rozpisałam, a i tak pominęłam kwestię sprzętów i zlewozmywaka z czarną baterią. Ci co dotrwali tutaj to gratuluję, dziękuję za wytrwałość i już nie zamęczam. Ciąg dalszy ze sprzętami i z salonem nastąpi :)

Ja z efektu jestem bardzo zadowolona. Mam nadzieję, że Wam też się podoba, jeśli macie jakieś pytania to śmiało piszcie w komentarzach lub do mnie drogą mejlową :)

  Jeśli podobał Ci się ten wpis, zainspirował Cię w jakiś sposób albo znasz kogoś komu może się spodobać to koniecznie udostępnij go dalej, żeby jak najwięcej osób mogło do niego dotrzeć 🙂 Zapraszam Cię również do śledzenia mojego instagrama klik!, gdzie codziennie staram się wrzucać kadry z mojego domu i życia 🙂 Zachęcam również do śledzenia mojego rocznego projektu na instagramie: 365 days door project  .  .  .  .  . Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam cieplutko,  . Joanna Król 

Moją miłość do drzwi odkryłam, kiedy pierwszy raz byłam w Londynie. Zachwyciło mnie to jak pięknie może wyglądać zwykła ulica nawet w pochmurny dzień, gdzie wszystkie budynki w neutralnych kolorach zapraszają do środka swoimi barwnymi drzwiami. Londyn zwiedzałam z moim mężem. Codziennie pokonywaliśmy kilometry na nogach i odkrywaliśmy kolejne wariacje na temat drzwi. Co chwilę oczywiście się zatrzymywaliśmy żebym mogła robić im zdjęcia. Po powrocie do Polski ogarnął mnie smutek, że u nas drzwi są często lekceważone. Rzadko kiedy zdarza się spotkać drzwi, które sprawiają, że mamy ochotę wejść do środka i zobaczyć co się za nimi kryje. Albo po prostu stać i się na nie patrzeć z rozmarzeniem :)

Historia powtórzyła się na wyjeździe na wakacje do Grecji i na wycieczkę do Paryża. Efektem zbierania zdjęć pięknych drzwi z duszą było po pierwsze założenie instagrama @365daysdoorproject a po drugie postanowienie, że drzwi w naszym mieszkaniu potraktujemy wyjątkowo. 

Kiedy znalazłam nasze mieszkanie jedną z pierwszy rzeczy, które mnie w nim zauroczyły były właśnie drzwi wewnętrzne. Wszystkie oryginalne, poniemieckie. Duże, drewniane z pięknymi klamkami. Marzenie.

Były jednak zabejcowane na niezbyt lubiany przeze mnie kolor. Początkowo marzyły mi się surowe drewniane, ale z bejcą nigdy nie wiadomo jak głęboko weszła w drewno, w związku z czym nie miałam gwarancji, że uda mi się uzyskać efekt  zakorzeniony w mojej głowie. Drugą opcją było malowanie. I jak już wiecie postawiliśmy na malowanie i kolory . Pozostało tylko dobrać odpowiednie farby i kolory.

Przedpokój cały jest zachowany w bieli i tylko wielkie drzwi do łazienki miały być kolorystycznym akcentem. Niestety nie udało mi się znaleźć farby w barwie, którą miałam w głowie. Musiałam sama zmieszać kolor i przyznam, że nie było to łatwe, ale w końcu udało mi się uzyskać idealny odcień niebiesko delikatnie wpadającego w fiolet (w takim samym kolorze miałam buty do ślubu ;) ) Do pomalowania drzwi od łazienki od strony przedpokoju użyłam farb mineralnych marki Fleur - klik! - i zabezpieczyłam je bezbarwnym pół-matowym lakierem tej samej firmy. Te same drzwi tylko od strony wewnętrznej pomalowałam białą farbą alkidową z wykończeniem również pół-matowym. Zdecydowałam się na farbę alkidową firmy Tikurilla - everal semi mat - klik! -  ze względu na charakter pomieszczenia. Chciałam żeby były odporne na wilgoć i częstotliwość ich użytkowania. Przyznam jednak, że malowanie tą farbą było bardzo męczące. Jej zapach powodował u mnie zawroty głowy i nudności, dlatego wrażliwcom zdecydowanie ją odradzam i polecam farbę akrylową wodorozcienczalną tikurilla - everal aqua. Taką tez farbą pomalowane zostaną drzwi wejściowe do mieszkania.

Różowe drzwi u Tosi w pokoju pomalowałam farbą Annie Sloan w kolorze  Antoinette - klik! -i zabezpieczyłam bezbarwnym woskiem. Ten odcień skradł moje serce już dawno temu i uważam, że na drzwiach prezentuje się powalająco. Tej samej barwy użyłam też do odnowienia stolika i krzesełka Tosi, a zobaczyć je możecie tu:  metamorfoza biurka i tu:   metamorfoza krzesełka dziecięcego 

  Pozostałe drzwi pomalowałam farbami Fleur i zabezpieczyłam bezbarwnym woskiem.  

Które podobają Wam się najbardziej? Ja chyba wszystkie lubię tak samo :)

.

.

.

 Dziś chcę Wam napisać o naszej betonowej ścianie w łazience.Co do tego, że beton ma się pojawić w naszym mieszkaniu byliśmy pewni już dawno temu. Początkowo miał to być tylko betonowy blat w kuchni. Później zakochałam się w betonowych ścianach i padła decyzja, że ma się taka ściana pojawić w łazience,  a ostatecznie kupiliśmy również kilka betonowych lamp, ale o nich innym razem.Poszukiwania zaczęłam w firmach wykonujących tynki dekoracyjne. Znalazłam kilka takich, które w ofercie mają tynki betonowe (albo imitujące beton?), w dodatku odporne na ścieranie i wilgoć, czyli nadające się do łazienek i kuchni. Ucieszyłam się, bo chcieliśmy mieć wszystkie ściany w łazience betonowe. I wtedy w odpowiedzi na moją wiadomość e-mail zadzwonił do mnie Pan z jednej z firm i zaczął wypytywać. Kiedy usłyszał, jaką mamy wizję, powiedział, że mimo zapewnień producentów te tynki nie są aż tak odporne i odradza robienie ścian bezpośrednio przy wannie czy pod prysznicem. Poradził natomiast, że jeżeli byśmy bardzo chcieli, to dobrze by było zrobić kilka centymetrów ‚cokołu’ z płytek przy samej wannie czy przy brodziku, dlatego że te miejsca są narażone na największą ilość wody i właśnie w tych miejscach klienci najczęściej zgłaszali uszkodzenia tynków. Wystarczy, że zrobiła się gdzieś mała szczelina i woda zaczęła wciekać pod tynk, a później zaczynało powoli puchnąć.Po tej rozmowie byłam zrozpaczona. Naprawdę. Chcieliśmy beton, żeby było gładko, a tu się okazuje, że jakiś cokół trzeba robić.  Jakaś masakra. No ale nic. Trzeba było wymyślić inne rozwiązanie. I tak narodził się pomysł, żeby ściany przy wannie pokryć szkłem typu lacobel.Jak już zdecydowaliśmy się na pokrycie lacobelem części ścian, to odporność betonu czy też tynku dekoracyjnego przestała być aż tak istotna. Wtedy wpadłam na masę dekoracyjną imitującą efekt betonu o nazwie 'Efekt Loft Beton' firmy JEGER, którą wg producenta można stosować na ścianach, blatach roboczych, w łazienkach i prysznicach.  Masa jest dostępna w 6 odcieniach szarości, które w zależności od oczekiwanego efektu można mieszać ze sobą. Masę trzeba oczywiście zaimpregnować i tutaj też mamy wybór. Producent oferuje 3 rodzaje: Protector do ścian matowy lub efekt wosku oraz Protector do blatów i posadzek. W łazience zdecydowaliśmy się na masę w kolorze nr. 2. oraz Protector do ścian 'EFEKT WOSKU'.Firma Jeger posiada w swojej ofercie również podkład pod masy dekoracyjne, jednak ja na taki się nie zdecydowałam w przypadku ścian w łazience. Po prostu pomalowałam ściany z karton-gipsu białą farbą, żeby zmniejszyć ich chłonność. Producent sugeruje nakładanie masy zwykłą metalową pacą. Próbowałam i jak dla mnie się to nie sprawdziło. O wiele lepiej nakładało mi się gumową szpachlą z drewnianym uchwytem - taką jak na zdjęciu powyżej. A poniżej możecie zobaczyć  pierwszą warstwę, na etapie schnięcia i już suchą.     Po nałożeniu pierwszej warstwy odczekałam kilka godzin, aż ściana dobrze wyschła, po czym nałożyłam warstwę drugą. Po całkowitym wyschnięciu miejscami jeszcze naniosłam poprawki, a na sam koniec wyrównałam gdzieniegdzie siatką ścierną do gładzi o grubości 80.    Ostatni etap to nałożenie impregnatu. Do tego przydała mi się kuweta, bo impregnat jest w wąskiej puszce.     

INSTRUKCJA w 5 KROKACH: 

1. pierwsza warstwa
2. druga warstwa
3. poprawki
4. przetarcie - wyrównanie siatką ścierną do gładzi
5. nałożenie impregnatu

 Jeśli chodzi o utrzymanie ich w czystości to wystarczy przetrzeć wilgotną szmatką z delikatnym płynem i wszystko elegancko schodzi. Nie wiem czy sprawdziłyby się pod prysznicem, tak jak zapewnia producent, ale przy toalecie i umywalce sprawdza się doskonale. Jak zdarzy się, że woda chlapnie to krople po prostu po niej spływają. Dodatkowo protektor, którego użyłam daje rzeczywiście piękny efekt wosku. Ja jestem od początku niezmiennie zauroczona tymi ścianami i nie zamieniłabym ich na nic innego. Jeżeli tak jak ja marzycie o betonowej ścianie to zdecydowanie polecam tę masę dekoracyjną.           

A jak Wam podoba się uzyskany przeze mnie efekt? Zdecydowalibyście się na taką ścianę u siebie w domu?

    To nie jest post sponsorowany. Napisałam go tak jak naprawdę uważam i czuję bazując na własnym doświadczeniu.    Jeśli podobał Ci się ten wpis, zainspirował Cię w jakiś sposób albo znasz kogoś komu może się spodobać to koniecznie udostępnij go dalej, żeby jak najwięcej osób mogło do niego dotrzeć :) Zapraszam Cię również do śledzenia mojego instagrama klik!, gdzie codziennie staram się wrzucać kadry z mojego domu i życia :) Zachęcam również do śledzenia mojego rocznego projektu na instagramie: 365 days door project

Dziękuję Ci za odwiedziny i pozdrawiam ciepło,

Joanna Król 

1. komódka MOPPE - IKEA
2. toczone drewniane nogi
3. gałki w ilości odpowiadającej liczbie szufladek - do kupienia tu: klik!
4. kawałek deski lub sklejki
5. ściski stolarskie
6. klej do drewna
7. wiertarka 
8. taśma papierowa lub izolacyjna
9. farba biała -  ja użyłam farby mineralnej Fleur w kolorze titanium white, ale równie dobrze sprawdzi się farba akrylowa
10. farba czarna - j.w.
11. wosk/lakier - ja użyłam wosku również firmy Fleur, jeśli użyjecie farby akrylowej to musicie dokupić do niej odpowiedni lakier, albo może się okazać, że Wasza farba jest na tyle odporna, że nie wymaga zabezpieczenia. Dopytajcie sprzedawcy :)

KROK 1. Docinamy sklejkę w dwóch egzemplarzach na wielkość podstawy komódki i przyklejamy do spodu szafki. Pamiętajcie by użyć ścisków stolarskich tak żeby deski dobrze przylegały.KROK 2. Wyznaczamy miejsce, w którym chcemy żeby były nogi i nawiercamy cztery otwory na głębokość śrub od nóg. Pomocne będzie zaznaczenie na wiertle gumką recepturką lub zwykłym sznureczkiem jak głęboko mamy wiercić. KROK 3. Wyciągamy wszystkie szufladki. Na tylnych ściankach wyznaczamy środek i nawiercamy dziurki, żeby później móc zamontować gałki. KROK 4. Wkręcamy nogi, ale nie do samego końca i malujemy całość na biało. Czekamy aż wyschnie. KROK 5. Naklejamy  na komódkę taśmę wyznaczając w ten sposób, gdzie będziemy malować na czarno. U mnie najlepiej się sprawdza do tego typu zadań taśma izolacyjna. Zabezpieczamy również miejsce wokół gniazd na nogi. Zaczynamy od pomalowania nóg, następnie malujemy krawędzie na czarno i czekamy, aż dobrze wyschnie.  KROK 6. Jak wszystko dobrze wyschnie to ściągamy taśmy, dokręcamy nogi i zabezpieczamy woskiem/lakierem. KROK 7. Wkręcamy gałeczki i cieszymy się piękną szafką nocną.      Jeśli podobał Ci się ten wpis, zainspirował Cię w jakiś sposób albo znasz kogoś komu może się spodobać to koniecznie udostępnij go dalej, żeby jak najwięcej osób mogło do niego dotrzeć 🙂 Zapraszam Cię również do śledzenia mojego instagrama klik!, gdzie codziennie staram się wrzucać kadry z mojego domu i życia 🙂 Zachęcam również do śledzenia mojego rocznego projektu na instagramie: 365 days door project  .  .  .  .  . Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam cieplutko,  . Joanna Król ]]>diyinspiracjewnętrzaThu, 31 May 2018 16:24:31 +0000https://joannakrol.studio/blog/2018/05/31/lazienka-w-stylu-vintage-realizacja6644799fdf4f061b2fe60794:6a2acc559646bf37a874c937:6a2be5378db58b078a777e24Dzień Dobry! Dawno dawno temu, w czasach przed remontem (tak teraz moje życie dzieli się na czas przed remontem i po remoncie, mimo że u siebie mieszkamy już prawie 10 miesięcy), napisalam post z inspiracjami łazienek w stylu Vintage. Pamiętacie? Jak nie to zapraszam tutaj!  Teraz chciałabym Wam pokazać efekt poszukiwań i mojej pracy, bo sporo elementów w tej łazience zrobiłam sama.Do łazienki zapraszają oryginalne poniemieckie drewniane niebieskie drzwi (z małą nutką fioletu). Kolor ten długo tkwił mi w głowie i chwilę mi zajęło nim udało mi się uzyskać ten konkretny odcień. Do pomalowania użyłam farby mineralnej 'Fleur' w kolorze copenhagen blue z kapką pink rococco. Zabezpieczyłam je lakierem tej samej firmy. Długo zastanawialiśmy co będzie na ścianach i podłodze. Nie lubimy standardowych łazienek i płytek. Poza tym łazienka jest mała i obawiałam się, że jeśli pokryjemy ściany standardowymi płytkami to optycznie będzie wydawała się mniejsza. Postanowiliśmy, więc znaleźć rozwiązanie dzięki któremu ściany będą zabezpieczone przed wilgocią i jednocześnie będą gładkie, bez łączeń i fug.   Ostatecznie na ścianie za wanną mamy szkło lacobel w kolorze białym, a na pozostałych dwóch ścianach sama położyłam masę dekoracyjną imitującą efekt betonu firmy Jeger i zabezpieczyłam je impregnatem do ścian z efektem wosku.  Jedną ścianę w całości stanowią drzwi - drewniane oryginalne poniemieckie - pomalowane białą farbą ftalową o wykończeniu satynowym.Na podłodze położone są płytki cementowe firmy ARTICIMA  Zabezpieczone impregnatem. Zarówno płytki jak i impregnat kupione w sklepie Dom Rustykalny klik!    Sufit został pomalowany czarną farbą. Szafkę pod umywalkę kupiłam na olx i pomalowałam mineralnymi farbami włoskiej firmy Fleur i zabezpieczyłam bezbarwnym lakierem. Kolor jakiego użyłam to Miami Milk. Farby Fleur można kupić tutaj!

.

   Szafkę wiszącą dostałam w prezencie od znajomej w opłakanym stanie, dawniej była to szafka na zegar. Po zegarze nie zostało ani śladu, ale  ja ją wyczyściłam, dorobiłam półki, środek pomalowałam na czarno, z zewnątrz zabezpieczyłam olejem i voila. Szafka jak znalazł na wszystkie podręczne łazienkowe przybory.Lustro i lampę wiszącą kupiłam w sklepie Westwing tutaj!a betonowe lampki to firma Loft Light z Wrocławia, klik! Bateria umywalkowa, deszczownica i częściowo bidetka w kolorze czarnym zamawiane były na Allegro i aliexpress.Mieszacza do bidetki nie udało nam się znaleźć czarnego, więc kupiliśmy w kolorze miedzi i daliśmy do pomalowania proszkowego. Moja wymarzona obudowa na wannę ze starych drewnianych desek pochodzi ze sklepu Regalia klik!  i jest zabezpieczona lakierem do mebli ogrodowych narażonych na trudne warunki atmosferyczne.Ah i jeszcze półka na kosmetyki i drzwiczki z maszkaronem do wodomierza! Obie kupione na comiesięcznym legnickim targu staroci i pomalowane proszkowo na czarno.   A z tych mniej ciekawych elementów to umywalka i miska toaletowa są firmy Roca, wanna firmy Viega, a przycisk do spłuczki marki TECE.Jak Wam się podoba taka łazienka? Ja przyznaję, że bardzo dobrze się w niej czuję. Dla nie których być może za dużo się dzieje na tak małej przestrzeni, ale dla mnie jest idealna. Ma się w niej wrażenie przytulności.  Jest bardziej pokojem kąpielowym tylko w skali mikro. Mam nadzieję, że  kiedyś będę miała okazję urządzić tego typu pomieszczenie w większym formacie. Trzymajcie kciuki, by to mini marzenie się spełniło.

.

.

.

.

Pozdrawiam, Joanna Król

Pozdrawiam, Joanna Król

PS. Zdjęcia z udziałem dzieci wykonała Lisia Gawiedź kilk! Jeśli chcesz być na bieżąco polub mój fanpage na facebooku klik! oraz profil na instagramie klik!.Dodatkowo zobaczycie tam to, czego na blogu nie ma! Zachęcam również do śledzenia moich pozostałych profili na instagramie: 365 days door project oraz kROOL design.

Pozdrawiam, Joanna Król Wszystkie prace oraz zdjęcia opublikowane na tym blogu są mojego autorstwa (chyba, że podpis pod zdjęciem wskazuje inaczej). Zabraniam ich kopiowania oraz wykorzystywania bez mojej wiedzy i pisemnej zgody.

FARBY

               Annie Sloan           vs.         Amazona              vs.            Byta-yta  

ZAPACH                                 niezbyt przyjemny                bez zapachu           ledwo wyczuwalnyKONSYSTENCJA                              gęsta                               aksamitna                           oleistaKRYCIE                                             kryjąca                                 kryjąca                              kryjącaCZAS SCHNIĘCIA                         20 min.                                15 min.                                 2 hWYDAJNOŚĆ                           1 l / ok. 10-13m2                                                             1 l / ok. 6-8m2LICZBA KOLORÓW                           37                                                20                                         14CENA                                              140 zł/ 1 l                                 125 zł / 0,75 l                      148 zł / 1 l(wychodzi 166 zł / 1l )Przy robieniu tych zestawień posiłkowałam się stronami internetowymi w/w marek, jeśli chodzi o zapach to jest to moja subiektywna opinia. Pomimo, że na stronie Annie Sloan jest napisane, że farba jest bezwonna i można nią malować w małych pomieszczeniach bez wentylacji, to ja po dłuższej chwili ten zapach wyczuwam, dla mnie osobiście nie jest najprzyjemniejszym zapachem, ale też mnie nie drażni, natomiast mojej mamie bardzo przeszkadza. Byta-yta malowałam krótko i nic przez tę chwil mi nie przeszkadzało. Mimo to w tej kategorii wygrywa marka Amazona, poza tym, Amazona wygrywa również konsystencją farby. Byta-yta jest jak dla mnie zbyt oleista i rzadka - tak, tak to farba na bazie oleju i chyba nie do końca mi to odpowiada, Annie Sloan jest gęsta, co czasami jest fajne, ale czasami przeszkadza - wtedy możemy farbę rozrzedzić wodą , natomiast farba firmy Amazona pod tym względem jest cudowna. Ma aksamitną konsystencją i bardzo dobrze się rozprowadza. Nie udało mi się znaleźć informacji odnośnie wydajności farby Amazona, jednak wydaje mi się, że wypadnie podobnie do Annie Sloan. Ilością kolorów wygrywa Annie Sloan i również bardziej trafia moją estetykę. Ku mojemu zaskoczeniu Annie Sloan wypada najtańsza! Zawsze słyszę od ludzi, że to taka droga farba i słyszałam kilkakrotnie, że Amazona jest tańsza. Owszem, opakowanie jest tańsze, tylko ma mniejszą pojemność. Po przeliczeniu wychodzi drożej. Ja uwielbiam farby kredowe, mimo że wszystkie mają jedną tę samą wadę, jak ubrudzi się nimi ręce to skóra robi się spierzchnięta. Ja od małego mam problem z suchością skóry i mi to przeszkadza, ale mimo to uwielbiam nimi malować. Może w końcu nauczę się pracować w rękawiczkach ;) Byta-yta pod tym względem jest lepsza, bo dzięki temu, że jest na bazie oleju lnianego nie wysusza, wręcz przeciwnie. Mam nadzieję, że będę miała jeszcze okazję malować tymi farbami w ciut większej ilości i bardziej się do nich przekonam. Narazie pozostają mi obojętne. A między Annie Sloan a Amazoną dalej nie umiem zdecydować. Mam na oku jeszcze jedną markę, którą w niedługim czasie planuję wypróbować. Ciekawa jestem jak ona wypadnie w takim zestawieniu, być może okaże się najlepsza?A teraz czas na porównanie wosków! Mam nadzieję, że pomoże ono rozwiać moje wątpliwości.

WOSKI

                                                  Annie Sloan              vs.           Amazona          vs.         Byta-yta

ZAPACH                                       przyjemny                                      żrący                                obojętnyKONSYSTENCJA           średni, w kierunku miękkiego        jak masełko                           twardyCZAS SCHNIĘCIA                            24 h                                                24 h                                    24 hWYDAJNOŚĆ                                                                                   0,4 l / 6-8m2PALETA BARW                           4 kolory                                      7 kolorów                       15 kolorówCENA                                             55 zł/ 0,5 l                                   90 zł / 0,4 l                       300 zł / 1 l(wychodzi 110 zł / 1 l )             (wychodzi 224 zł / 1 l ) Zapach wosku Annie Sloan w moim odczuciu jest przyjemny, kojarzy mi się ze starymi meblami po babci. Wosk Amazonu ma tutaj ogromnego minusa, dlatego że nie tyle co jest nie przyjemny, co po prostu żrący. Sam zapach jak wącham całkiem mi się podoba, ale po dłuższym używaniu, było go czuć w całym pomieszczeniu, a nawet poza nim.  Z natury jestem wrażliwa na różne odczynniki. Poza suchą skórą, mam wrażliwe oczy i drażnią mnie zapachy. Od tego wosku rozbolała mnie głowa i przez większość wczorajszego dnia miałam problem z oczami. (Przez to post jest dopiero dziś! ) Fakt, że ostatnio sporo czytam, sporo czasu spędzam przy komputerze, w domu chodzi ogrzewanie, przez co powietrze jest bardziej suche, ale ten wosk mnie dobił. Na stronie jest zawarta informacja o tym, że może działać drażniąco i podczas jego stosowania powinno się chronić oczy i ręce. Nie jest to więc tylko moja subiektywna opinia. Dla bardziej wrażliwych osób polecam więc woski Annie Sloan. Jeśli chodzi o byta-yta, to jest mi dość obojętny. Nie powalił mnie na kolana, ale też nie zrobił mi krzywdy. Z całej trójki jest najgęstszy, wręcz twardy, więc najtrudniej się go rozprowadza, ale to też ma swoje dobre strony, bo przez to dobrze się wciera w mebel. Najbardziej miękkim woskiem okazał się wosk Amazona. Czas schnięcia wszystkich wosków jest taki sam. Potrzebują one czasu na utwardzenie i już. Nie udało mi się znaleźć informacji odnośnie wydajności wosku Annie Sloan ani Byta-yta. Na stronie Annie Sloan, jedynie jest napisane, że na litr farby zaleca się kupić puszkę wosku o pojemności 500 ml. Wydaje mi się, że najmniej wydajnym woskiem jest Byta-yta. Jegno drugim minusem jest to, że może być stosowany tylko na powierzchnie chłonne. Ja użyłam wosku Amazona w kolorze granatowym na lekko przetartej wcześniej lakierowanej komódce i efekt sama zobaczysz za chwilę. Natomiast myślę, że Byta-yta w tym przypadku by nie przeszła. Byta-yta wygrywa jednak ilością kolorów. Przegrywa Annie Sloan, ale nadrabia ceną, bo znowu wypada najtaniej! W przypadku wosków też nie potrafię podjąć jednoznacznej decyzji. Każdy z tych wosków ma coś w sobie. Najbardziej chyba odpowiada mi konsystencja Amazona, ale ten zapach jest naprawdę uciążliwy... Mam więc nie lada zagwozdkę.A teraz zobacz efekt moich testów faby i wosku Amazona. Na pomalowanie szufladek i całego wnętrza użyłam nie całe 150 ml farby w kolorze Jeans. Na fronty szufladek i korpus z zewnątrz nałożyłam niepełne dwie warstwy wosku w kolorze granatowym. Szufladki wyłożyłam wzorzystym papierem. Jak Ci się podoba efekt? Ja jestem zachwycona!Lubisz odmieniać meble? Używałaś którejś z testowanych przeze mnie farb? Podoba Ci się moje porównanie i metamorfoza? Koniecznie napisz mi o tym w komentarzu! Jestem strasznie ciekawa Twojego zdania! :) Jeśli chcesz być na bieżąco polub mój fanpage na facebooku klik! oraz profil na instagramie klik!.Dodatkowo zobaczycie tam to, czego na blogu nie ma! Zachęcam również do śledzenia moich pozostałych profili na instagramie: 365 days door project oraz kROOL design.

Pozdrawiam, Joanna Król

Dobry wieczór! Obiecałam, że dziś na pewno się pojawi i dotrzymuję słowa. Naprawdę chcę trzymać się określonych dni z dodawaniem postów i uwierzcie mi, kosztuje mnie to wiele pracy i walki ze sobą. Zawsze wszystko robiłam na ostatnią chwilę, zawsze byłam spóźniona. I w końcu dojrzałam do tego, że trzeba to zmienić. Jestem ogromnie zmotywowana, ale łatwo nie jest, dlatego doceńcie mój wysiłek :) W ogóle przez ostatni rok wiele zmieniłam, w moim życiu, nawykach dnia codziennego, podejściu do wielu rzeczy. Przeczytałam kilka książek, naoglądałam się youtuba i wykładadów TEDx. I pomimo tego, iż wiem, że wiele osób nie wierzy w poradniki, książki motywacyjne, naśmiewa się z tego i kpi, to ja stwierdzam, że na mnie podziałało. Być może dlatego, że chciałam coś zmienić, czułam taką potrzebę, ale nie wiedziałam jak, a książki i wykłady, były tylko narzędziem. Wiem jednak, że wystarczy chcieć, a wtedy wszystko wydaje się prostsze i osiągalne :) Jak znacie jakieś ciekawe pozycje z zakresu motywacji to podzielcie się, chętnie przeczytam coś jeszcze :)Krzesełko, które dzisiaj chcę Wam pokazać, dostałam w gratisie do biurka w stylu loftowym, którego metamorfozę pokazywałam tutaj: klik! Początkowo nie mogłam na nie patrzeć, nawet malować mi się go nie chciało. W końcu jednak postanowiłam się za nie zabrać.Pomimo tego, że przed malowaniem farbami kredowymi nie trzeba szlifować powierzchni mebla, to ja krzesełko delikatnie przetarłam papierem ściernym, dlatego iż posiadało różne zabrudzenia nieznanego pochodzenia (farba?).  Wykorzystałam do niego farby oczywiście Annie Sloan, w kolorach Antoinette i Abusson Blue.Tosia ostatnio ma fazę na literki, dlatego postanowiłam na oparciu namalować jej literkę T. Wydrukowałam literę w wybranej czcionce, w odpowiedniej wielkości, wycięłam nożykiem do tapet i tak powstał szablon. Jednorazowy, ale dał radę :) Zresztą sami oceńcie efekt! 

Do krzesełka szablon przykleiłam papierową taśmą, żeby się nie przesuwał.

Kolory na zdjęciach oczywiście trochę przekłamane. Powyżej są prawie prawdziwe, tyle, że przed woskowaniem. Po woskowaniu abusson blue robi się zupełnie ciemny.    Jak podoba Wam się nowy wygląd krzesełka? :)  Jeśli chcesz być na bieżąco polub mój fanpage na facebooku klik! oraz profil na instagramie klik!. Dodatkowo zobaczycie tam to, czego na blogu nie ma! Zachęcam również do obserwowania mojego drugiego profilu na instagramie, gdzie realizuję roczny projekt, a pokazuję wszystkie drzwi, które napotykam na mojej drodze i czymś mnie zauroczą. klik!

Pozdrawiam, Joanna Król

    Wszystkie prace oraz zdjęcia opublikowane na tym blogu są mojego autorstwa (chyba, że podpis pod zdjęciem wskazuje inaczej). Zabraniam ich kopiowania oraz wykorzystywania bez mojej wiedzy i pisemnej zgody.

Jak Wam się podoba taka półka i taki styl? Będzie mi bardzo miło, jeśli podzielicie się opinią w komentarzu :)

Pozdrawiam ciepło, Joanna Król

    Jeśli chcesz być na bieżąco polub mój fanpage na facebooku klik! oraz profil na instagramie klik!.

   Wszystkie prace oraz zdjęcia opublikowane na tym blogu są mojego autorstwa (chyba, że podpis pod zdjęciem wskazuje inaczej). Zabraniam ich kopiowania oraz wykorzystywania bez mojej wiedzy i pisemnej zgody.

 Pozdrawiam, Joanna Król

   Wszystkie prace oraz zdjęcia opublikowane na tym blogu są mojego autorstwa (chyba, że podpis pod zdjęciem wskazuje inaczej). Zabraniam ich kopiowania oraz wykorzystywania bez mojej wiedzy i pisemnej zgody.

Jeśli chcesz być na bieżąco polub mój fanpage na facebooku oraz profil na instagramie. 

 Pozdrawiam, Joanna Król

  Wszystkie zdjęcia opublikowane na tym blogu są mojego autorstwa (chyba, że podpis pod zdjęciem wskazuje inaczej). Zabraniam ich kopiowania oraz wykorzystywania bez mojej wiedzy i pisemnej zgody. 

 Jeśli chcesz być na bieżąco polub mój fanpage na facebooku oraz profil na instagramie. 

Liczę na Wasze komentarze, pozdrawiam gorąco,

Joanna

z przygotowaniami do świąt u nas krucho, jakoś wszystko na ostatnią chwilę, ale zamiast typowo świątecznych inspiracji w ten pochmurny dzień mam dla Was dawkę kolorów! Prosto z Londyńskich ulic. Od powrotu z wakacji trochę minęło a ja dalej nie mogę przestać myśleć o tych pięknych kolorowych drzwiach. Szczególnie, że u nas w Polsce jest ogromny problem, jeśli chodzi o dobór kolorystyki elewacji, drzwi, okien i wszelkich detali. Choć ostatnio zauważyłam, że coś zaczyna się zmieniać. Mam nadzieję, że Polacy przestaną w końcu malować wszystko na żółto i pomarańczowo, a postawią na bardziej stonowane kolory i jedynie mocne akcenty kolorystyczne, ale zwracając przy tym uwagę na to co znajduje się w najbliższym otoczeniu. Tak żeby miło się patrzyło idąc ulicą i czerpało radość z kolorów. Koniec przynudzania. Miało być krótko i zdjęciowo!

Enjoy!

Co myślicie o kolorowych drzwiach? Lubicie takie akcenty? Czy raczej stawiacie na neutralne odcienie?

To zdjęcie jest ściągnięte ze strony Ikei. Niestety nie sfotografowałam komody przed malowaniem.

Po zakupie komody przyszedł czas na wybór koloru. Pokój cały był pomalowany na jasno szary kolor, natomiast jedna ściana była musztardowo-miodowa, bardzo trudno było ją dobrze uchwycić na zdjęciu.

[gallery ids="117,118" type="rectangular"]

Postawiłam więc na turkus. Kupiłam akrylową farbę firmy LUXENS Przygotowałam potrzebne narzędzia.

[gallery ids="122,123" type="rectangular"]

I wzięłam się za robotę.

Jeśli dobrze pamiętam to położyłam trzy cienkie warstwy farby. Bardzo ładnie kryje i nie wymaga pokrycia lakierem. Przez cały rok użytkowania nic nie odpryskiwało i nic się nie działo. Kurze ścierałam wilgotną ściereczką.

Nie podobały mi się w niej jednak gałki więc postanowiłam poszukać i znalazłam idealne   w sklepie stacjonarnym ZARA HOME. To był jeden z plusów mieszkania w Krakowie ;) Kiedy zobaczyliśmy te uchwyty nie zastanawialiśmy się ani chwili.

Początkowo chciałam żeby komoda stała przy musztardowo-miodowej ścianie.

Ale ostatecznie stanęła po przeciwnej stronie pokoju.

I zamieszkali w niej przyjaciele Tosi.

Przepraszam za fatalną jakość zdjęć, ale były robione jeszcze starym telefonem, kiedy nie myślałam, że będę prowadzić blog a zdjęcia zrobiłam na szybko na pamiątkę.Mam nadzieję, że podoba Wam się taka metamorfoza. Jeśli tak proszę zostawcie komentarz pod postem! 

∗∗∗

Wszystkie zdjęcia na blogu są mojego autorstwa i zastrzegam sobie prawo do nich. Jeśli Ci się podobają i chcesz ich użyć skontaktuj się ze mną. Przy tych, których nie robiłam sama jest o tym informacja.